HAYKIRI�

[yasarzihni]

HAYKIRI�

Zaman ahir zamaný, ne edep var ne haya,
Zamane gelinleri, kayýn baba tanýmaz.
Tekolde giyinirler, edepsiz atar hava,
Fikrinde olmaz onun, dinin direði namaz.

Müzik eðlence fikri, saygýdan yoksun tavýr,
Yuvalar telef olmuþ, dünyalýk yaþantýlar.
Anne baba tanýnmaz, kahýr üstüne kahýr,
Kursaklara kalýyor, sýfýrlanan arzular.

Sevgiyle yoðrulan, çocuklar can yavrular,
Anneler ve babalar, büyütür can yongayý,
Çocuklar büyüyünce, anne baba sorgular.
Bir heykel gibi durur, kesilir kabadayý.

Kuþlar uçuyor evden, konarak diyarlara,
Geriye kalan garip, koklanýr kalýntýlar.
Hasretle gözler bakar, kapanan kapýlara,
Anne babayý yakar, beklentiler, umutlar.

Bir merak denizinde, kayýp ettim eþimi
Yüreðimde canlanýr, can ciðerim yavrular
Hayalimde canlattým, sevdim gelinlerimi
Zamane gelinleri, ölümleri arzular.

Özür dilemek var mý, bir gelin karþýsýnda
Anne baba çökerek, derinden inleyerek
Küçülür anne baba, oðlanlarýn yanýnda
Bir ayrýlýk uðruna, hesaplý söyleyerek.


Titrer anne babalar, mutlu yuva arzular.
Kýramaz çocuklarý, ayrý olsa yollarý.
Selam almazsa bile, selam söyler dualar
Dünyayý kaplar onun, þefkat açan kollarý

Yaþar Zihni söyler ki, mutlu yuvaya özlem.
Her insanýn isteði, arzu yakar yüreði
Zamane fikri hakim, olumlu deðil gözlem.
Bir edep çizgisinden, yapýlmýyor gereði..