Miras

[htc gncn]

Hz. Peygamberin vefatýndan sonra Ebû Zerr (r.a.), bir gün Medinenin çarþýlarýný dolaþýyordu. �nsanlarý kargaþalý bir halde gördü. Dünya hayâtý onlarý iyiden iyiye meþgul etmiþ, hayât meþgalesi onlara egemen olmuþ, akýl ve duygularýný esir almýþtý.

Ebû Zerr (r.a.), dünya hayâtýnýn müslümanlarý bu derece meþgul etmesinden endiþeye kapýldý. �nsanlara seslendi:

�nsanlar! �imdi mescidde Muhammedin mirasý daðýtýlýrken siz mal ve ticarete kendinizi kaptýrmýþ ne yapýyorsunuz?!

Bu söz üzerine insanlar derhal mescide koþuþtular.

Ancak mescidde rukü ve secde eden, ibadet edenlerle birlikte, ilim öðreten alim ve ilim öðrenen öðrenciler ve fýkýh öðreten fakîh ve fýkýh öðrenen öðrencilerden baþka bir þey göremediler. Derhal homurdana homurdana geldikleri gibi ökçeleri üzere geri döndüler. Ebû Zerre (r.a.):

Mescidde, söylediðinden bir þey göremedik?! dediler. Ebû Zerr (r.a.):

Muhammedin mirasý iþte odur, cevabýný verdi.

Bu bir hatýrlatma ve öðüttü.

Sevgili gençler...

Ben de size ve kendime bu mirasý hatýrlatýyor ve onu öðütlüyorum. Zira hatýrlatma ve öðüt, Allaha inanan (mümin) insanlara fayda verir

[manega]

hiç unutmamasý gereken bi miras...(Allahým unutanlardan etme...)