Kur an Nasýl Okumalý ?

[ishak_hoca]

Kýymetli Kuran A�I�I DOSTLAR

Rasûlüllah, kendisinden sonra ümmeti için korktugu bazý hasletler saydý. Onlardan biri de: "Kur'ân'ý türkü gibi okuyup kazanç saðlamak isteyenlerdir"(Suyutî, el-Havi, I/252).


Kur'ân'ýn manasýna birazcýk aþina olan birisi; Kur'ân'ý kendine has hüzünlü güzel eda ile, tane tane ve mananýn akýþýna göre "tegannî" yapmadan þekillendirerek okumakla, geliþi güzel uzatmalar, baðýrmalar, kývýrmalar ve "teganni" ile okuma arasýndaki korkunç farký rahatlýkla sezer. Birincide mest olur, Kur'ân ruhuna iþler, saatlerce dinlemekten usanmaz. O Kur'ân'ýn ruhu ve lafzý ile birlikte muhatabýdýr. Hatta Arapçayý bilmeyen dahi bundan sonsuz bir haz alýr. Etkiyi Kur'ân'ýn kendine has ahenginde deðil de kendi sesinde arayýp, bir sürü zorlama ve tasarrularla güzel okuyor görünmeye çalýþanlar ise, en çok iyi okunmuþ bir þarký ya da türkü kadar etkili olabilirler. Çünkü onlar etkinin Kur'ân'ýn ruhundan deðil kendi naðmelerinden olacaðýný sanýrlar ve bir hoca arkadaþýmýzn ifadesi ile Kur'ân'ýn ruhunu ve manasýný tegannîye feda ederler. Meselâ "Râbbena âtina" derken bazan seslerini öyle yükseltirler ki, manasýný bilen bu üslûptan (haþa!) "Yâ Rab, ver, yoksa þöyle þöyle olur hâ!" gibi komik ve çirkin bir tehdit manasý çýkarýr. Bunlarýn çoðu ya artistik okuyuþlardýr. Yani sanatsallýk Kur ân'ýn ilahiliðinden üstün tutulmaktadýr. Ya da dinleyenleri mestedip ulûfeyi biraz daha artýrmak içindir. Bu eskiden beri hep böyle olagelmiþtir (krs. Kurtubî, Et-Tizkâr,122; Tefsir, I/11,16). Nevevi'nin ifadesi ile "Kur'ân'ý böyle haram tegannîlerle okumak bir takým cahil, aþaðýlýk ve zalim kimselerin mübtela olduðu bir musibettir. Onlar cenaze ve (mevlid gibi) törenlerin okuyucularýdýrlar. Iþte bu açýkca haram bir bidattýr ve -Kadýlar Kadýsý Mâverdî'nin de dediði gibi-böyle okuyuþu her kim dinlerse o da günahkâr olur" (Nevevî, et-Týbyan, 78-79). Oysa Rasûlüllah Efendimiz de: "Ey nâs! Rahat ve normal sesle okuyun (baðýrýp çaðýrmayýn). Çünkü siz saðýr ya da gaipteki birisini çaðýrmýyorsunuz" (Kurtubî, I/15) buyurmuþlardýr.

Sonuç olarak:

1. "Kur'ân-ý Kerim'i güzel sesle ve tecvid kaidelerine göre, yani Arap elhaný ile okumak, arzu edilen okuma tarzýdýr. Yoksa "profan" tegannî ile, þarký söyler gibi Kur'ân'ý Kerim okumak caiz deðildir (Okiç, age, 21).

2. Kur ân-i Kerim'i, düz yazý hitabet þarký ve türkü makamlarýndan biriyle deðil kendine has bir eda ile, olabildiðince güzel bir sesle ve Arap aksaný ile okumalýdýr.

3. Uzaklardakilere duyurma gibi bir maksat yoksa, Kur'ân'ý Kerim'i baðýrýp çaðýrmadan ve sesi manaya ayarlayarak okumalýdýr.

4. Dinleyenlere sesinin naðmesi ve kývýrmalarý ile deðil, ihlâs ile, hüzünle ve Kur'ân'ýn ruhunu aktarma gayretiyle tesirli olmaya çalýþmalýdýr. Bunun da birinci þartý Kur'ân okuma karþýlýðýnda kesinlikle maddi menfaat beklememek, kendiliðinden gelse dahi kabul etmemektir. Bunun çok çirkin bir haram olduðunu, özellikle Imam Birgivî ve Ibn Abidin',,,,Saygý ve muhabbetle Allah a emanet dilerim

[ishak_hoca]

Nice Kur'an okuyucularý vardýr ki Kur'an onlara lanet eder" Hadis-i �erif

"Lafzý muhkem yalnýz anlaþýlan Kur'anýn,
Çünkü kaydýnda deðil hiçbirimiz mananýn,
Ya acar Nazm-i Celilin bakarýz yapraðýna,
Yahut üfler geçeriz bir ölünün topraðýna,
�nmemiþtir hele Kur'an bunu hakkýyla bilin,
Ne mezarlýkta okumak, ne de fal bakmak için" Mehmed Akif Ersoy